DE BRONNING GENEESKUNDE Een vereenvoudigde presentatie

Wetenschappelijke kennis ontstaaat door proefnemingen, testen. Veronderstelde wetenschappelijke kennis ontstaat door vergelijking van reeds verkregen wetenschappelijke gegevens en het dan daaruit afleiden van veronderstellingen, ofwel door everdenking ofwel een klein aantal proefnemingen. Iets mag pas als wetenschappelijk feit worden aangenomen nadat voldoende proefnemingen zijn gedaan die eenduidig tot het veronderstelde resultaat hebben geleid.

Woordeverklaring: Wetenschap v (-schappen) 1 kennis, het weten; in de wetenschap, dat ... 2 studieveld; het geheel der menselijke kennis.

Bronning Geneeskunde is ontstaan uit de behoefte een beter wetenschaps- en behandelmodel op te bouwen waarmee aandoeningen kunnen worden verholpen die volgens de regulier gepraktiseerde geneeskunde van voor 1994 nog niet met algemeen succes konden worden behandeld. Ik doel hier met name over chronische ziekten, virusziekten, aandoeningen van psychische, sociale en , geriatrische aard, en voedingsproblemen.

Met de Bronning Geneeskunde kan bijna elke slepende aandoening worden genezen: van krankzinnigheid tot kanker, van relatiestoornissen tot en met aids, van voedselallergie tot en met ouderdomsziekten, van stotteren tot en met geheugenverlies, van gegroeide blindheid/doofheid tot vergroeiing. De geneeskans is vele malen hoger dan tot nog toe werd mogelijk geacht.

De Bronning geneeskunde berust in de eerste plaats op een studie naar succesvolle geneesmodellen. Vanuit die modellen is gezocht naar overeenkomsten en naar nieuwe conclusies.

Simpel weergegeven is de Bronning Geneeskunde opgebouwd uit ondermeer de volgende "bronnen":

- De Esseense Geneeskunde;

- Bachs Bloesemallopathie;

- Wigmores Tarwesapvoeding;

- Hubbards Dianetics;

- Vincents electrobiologie;

- Hahnemanns chronische ziektenleer.

Het is bekend dat in het algemeen vooroordelen heersen ten aanzien van enige van deze medellen. Wetenschappelijk zijn de meeste van deze pijlers "noten" met een harde schil: aan de buitenkant vrijwel ontoegankelijk, eenmaal doorgedrongen tot hun kern van een wetenschappelijk zeer voedzame kwaliteit. De noot is trouwens een

mooie synoniem voor vele dingen. Bijvoorbeeld voor onze huizen, mensen zelf, computers, boeken, auto's. Ze komen met elkaar overeen dat ze haast ondoordringbaar zijn. Slecht met het bezit van codes of sleutels mag men doordringen tot hun wezenbinnenste.

Bovenstaande wetenschappen moesten eerst ontdaan worden van mythen en religie. Ook moest een sterk onderscheid worden gemaakt tussen utopie en werkelijkheid. Alleen zo kan een keiharde wetenschap overblijven welke van heldere en praktische waarde is.

Laat mij hier eerst een korte toelichting geven op de bovenstaande "pijlers" om vervolgens met U de nieuwe conclusies daaruit te presenteren.

De Esseense Geneeskunde komt uit zoiets als de dodezee-rollen. Ze werden in 1937 door Dr. E. Bordeaux Szekely rechtstreeks vertaald en zijn een praktische leer voor het genezen van alle - toen bekende?

- ziekten. De (vasten)methode is in bepaalde opzichten zwaar te noemen en na de genezing wordt een selectieve voeding geadviseerd. Praktisch gezien moet aan een aantal omgevingsvoorwaarden worden voldaan om het geneesproces niet te verstoren. Naast de praktische aanwijzingen is ook algemene kennis gegeven over het elkaar opvolgen van ziekten.

Dr. Edward leefde van 1886 tot 1936 was klinisch arts, bacterioloog en homoeopaat. Na tientallen jaren praktijk kwam hij tot de conclusie dat de tot dan toe toegepaste geneesmiddelen, welke bijna allen berusten op het "ziekmakende geneest de zieke" veelal schadelijke gevolgen hebben die leiden naar stapelingseffecten en ergere chronische ziekten. Hij ontwikkelde een grote gevoeligheid voor geneesmiddelen en vond daarmee de positieve levenskrachten in bloesems welke in staat zijn de mens terug te brengen naar harmonie en gezondheid. Voorwaarde is dat de zorgvrager gemotiveerd is tot genezing. Bach maakte 38 geneesmiddelen en één algemeen middel voor hulp hij acute problemen. De diagnose berust op het onderkennen van de mentale gesteldheid van de zorgvrager, ongeacht

of de klacht sociaal, psychisch of chronisch somatisch is. De toepassing is aller eenvoudigst en neemt over het algemeen een aantal maanden in beslag voordat het verwachte eindresultaat wordt bereikt.

Ook voor deze behandelingsmethode moet men rekenen met een aantal maanden. Ze geneest in veel gevallen onder andere diverse kankersoorten, diabetes, leukemie, nierziekten, hart- en vaatziekten, bloeddrukafwijkingen, de ziekte van Parkinson, verstoppingen en long- en huidaandoeningen. Ds Ann Wigmore werd grootgebracht door een kruidendokter en voorkwam amputatie van haar eigen benen door het toepassen van in haar jeugd opgedane wijsheid. Vanuit de kennis die ze op latere leeftijd had optimaliseerde ze door research haar geneeskunde en begon deze rond 1960 te praktiseren. Met wat beleid, handigheid en doorzettingsvermogen is deze methode thuis goed toe te passen. In de praktijk blijkt slecht een enkeling daartoe in staat te zijn. Klinische toepassing heeft de voorkeur.

Hubbards Dianetics heet voluit "de nieuwe wetenschap over geestelijke gezondheid". Ze was nieuw in 1948 en is daarna in haar toepassing sterk verbeterd. Ron Hubbard kan worden vergeleken met mensen zoals Albert Einstein. Zijn uitvindingen en bijdragen aan de wetenschap zijn minstens gelijke waarde. Hij studeerde onder andere kernfysica, filosofie en psychologie rond de dertiger jaren. Na de tweede wereldoorlog werd ook hij als het ware gedwongen tot gebruik van zijn kennis. Blind en voor de helft verlamd kwam hij terug uit de gevechten op de Indische Oceaan. Hij genas zichzelf en begon over zijn nieuwe uitvindingen te publiceren. Zij grootste bijdrage aan de wetenschap is misschien wel het vinden van de oorzaak van alle anorganische geestelijke en organische psychosomatische ziekten: "bewusteloosheid" of halve "bewusteloosheid". Het functioneren van het analyserend verstand wordt gedurende een moment van intense pijn onderbroken, alsof het zich afschermt. Gedurende die periode lijkt het of er geen eigen wil meer is. De tijdens de "bewusteloosheid" door het registrerende verstand geregistreerde tekst, pijn, warmte, kleur en zo voorts, kunnen op een later tijdstip leiden tot associatie met de "bewusteloze" periode waardoor men weer "bewusteloos" kan raken. Voor organen betekend dit dat ze (gedeeltelijk of volledig) buiten functie raken (somatische bewusteloosheid). Uit onderzoek zijn de volgende stellingen wetenschappelijk vast komen te staan:

3. Alle geestelijke en lichamelijke afwijkingen van psychische aard zijn het gevolg van momenten van "bewusteloosheid";

5. Na het ontdoen van de lading functioneert het verstand weer optimaal en genezen de aan die lading gekoppelde ziekten.

Enkele aandoeningen die aldus kunnen worden genezen zijn: Verdringingen, dislectie, neurosen, psychosen, schizofrenie en paranoïde schizofrenie, manische krankzinnigheid, depressieve krankzinnigheid, hypochondrie, maar ook predispositie, precipitatie en perpetuatie. Artritis, huidaandoeningen, allergiën, astma, bepaalde aandoeningen aan de kransslagader, oogaandoeningen, bursitis, maagzweren, sinusitis, migraine, enz. vormen slechts een zeer klein gedeelte van de hele reeks psychosomatische ziekten die met

Electrobiologie geeft onder anderen een verklaring voor de biochemie en voor het functioneren van de stromen en stromingen in het lichaam. Vincent ontdekte dat de gezondheid en de aanwezigheid van ziekten kunnen worden voorspeld en vastgesteld door het meten van drie waarden waaronder de zuurtegraad. De smaken bitter, azijn, zuur en zoet houden verband met bepaalde soorten ziekten maar ook met de biologische leeftijd van organismen. Voeding, omgeving en gedachten van overeenkomstige of tegenovergestelde smaak ofwel ervaring kunnen een ziekte veroorzaken respectievelijk doen verdwijnen.

Binnen de voeding worden ook de gezondheidswaarden van vitaminen, vetten, eiwitten en zetmelen verklaard. Kleur blijkt van uit dit wetenschappelijk model een min of meer voorspelbaar effect te hebben. Vincents wetenschap wordt binnen de Bronning Geneeskunde gebruik voor het stellen van de diagnose en bij het opstellen van het behandelingsschema. Tussentijds wordt ze gebruik om de voortgang en de toestand van de zorgvrager te bewaken. Ze

heeft bijgedragen aan het analyseren van de opeenvolging van ziekten en daarmee aan het opstellen van ziektenreeksen.

Samuel Hahnemann leefde van 1755 tot 1843. In 1810 introduceerde hij de homoeophatie met voor die tijd uiterst belangwekkende stellingen. In 1796 postuleerde hij naar aanleiding van de kinine werking volgens William Cullens de "wet van de overeenkomstigheid": Het gelijke geneest het gelijke of wel dat wat een gezonde mens ziek maak maakt een zieke mens beter. Door deze stelling wist hij het aantal geneesmiddelen, nodig om de toen geldende ziekten te genezen enorm terug te brengen. Hierdoor maakte hij echter vijanden bij de apothekers. Aan het einde van zijn leven gaf hij een geschrift vrij dat hij zeventien jaar lang geheim hield. De introductie van de Homoeophatie had zoveel beroering gebracht dat hij besloot zich niet nog eens de haat op de hals te halen. Reeds voor de introductie van de homoeophatie was het Hahnemanns passie oude dokters rapporten te verzamelen. Hij gebruikte ze voor vergelijkend onderzoek om zo tot het vinden van oorzakelijkheden omtrent ziekte en gezondheid te komen. Zo kwam hij in het bezit van

doktersrapporten die soms wel meer dan vijftien eeuwen oud waren. Door deze schat aan informatie wist hij alle bekende ziekten te classificeren in drie groepen - psora, sycosis en syphilis - met een en de zelfde basis: miasma's. Volgens zijn laatste gegevens konden alle toen bekende ziekten worden genezen met drie basismiddelen. Helaas waren de stapelingseffecten van verdrukte ziekten hem toen nog niet bekend. Bach vond echter de oplossing. De grote verdienste van Hahnemann is dan ook eerder de classificatie van ziekten dan zijn geneesmethode. De woorden miasma, psora, sycosis en syphilis zijn bijzonder treffend gekozen en getuigen van een diep inzicht in het stoffelijk en geestelijk binnenste van de mens. En dat brengt ons tot daar waar de Bronning Geneeskunde haar meerwaarde veroverde.

Als afsluiting van deze deelbeschouwing dient nog wermeld te worden dat de Bronning Geneeskunde tevens stoelt op minstens een handvol andere bronnen maar het voert te ver deze hier uitvoerig onder de aandacht te brengen. De ademhalings-, kunst-, genegenhieds- en creativiteitstherapiën, muziek- en bewegingstherapie, affirmatie en geurentherapie hebben weliswaar

hun waarde, maar worden statistisch nog te weining onvoorwaardelijk reproduceerbaar geacht om binnen een universitair algemeen wetenschappelijk kaderte kunnen plaatstsen. Maar ze geven belangrijke aanwijzingen in de richting van een meer diepgaande wetenschappelijke beschouwing van de ziekte oorzaken. Wellicht wordt het tijd om een soort "heelalteit" op te richten waarbij de universitaire kennis wordt samengesmolten met de kunst en de expressie. Hierdoor zou het studie- en onderzoeksveld meer aansluiten met de totale werkelijkheid van het dagelijks leven.

Hierboven kwamen we zojuist het woord miasma tegen. Het woord miasma betekend zo iets als moerasdampen. Hiermee staan de darmen van de mens vol. Nu wordt vanuit dit licht ook de Esseense vasten-geneeskunde en de Ann Wigmores Tarwesapvoeding honderd procent duidelijk. Zij voorkomen dat de darmen vol staan met moerasdampen respectievelijk voorkomen dampvorming. Ook Vincents elektrodiagram laat dit verband tussen giftige gasvorming en de ziekten zien. Het is een interessante vraag of de Essenen dachten dat de oorzaak van ziekten lag in het eten of dat ze de ziekten wijde aan psychische reden waardoor de mens tot voor hem giftig eten

kwam. Of wellicht het eten niet zo kon laten verteren dat het geen schadelijke gevolgen heeft voor de gezondheid.

Samen met Ron Hubbards psychische classificaties ontsluiten zich echter nieuwe wetenschappelijke gezichtspunten. Volgens zijn wetenschappelijk juist bevonden axioma's is het bij veel ziekten zo dat de "bewusteloosheid" van het analytische verstand en daarmee de logische psychische aansturing van de lichaamsfuncties de disfunctie en daarmee de ziekte te weeg brengt. Het hersenweefsel aan de binnenkant van de buikwand wordt in haar activiteit onderdrukt en kan zo geen optimale sturing geven aan het aanmaken van de juiste maagzuren en het stimuleren van de eventueel benodigde darmbacteriën. Bij een goed psychische gesteldheid kan men bijna alles eten zonder daarvan nadelige gevolgen te ondervinden. Derhalve hoeft niet perse de ziekte oorzaak in de stoffelijke voeding gezocht te worden. Bij het bevorderen van het genezingsproces kan ze echter wel helpen. Een frank en vrij mens, een mens dat zich onbekommerd doet gelden, is een gezond en gelukkig mens. Het maakt daarbij niet uit of hij goed of gek doet, als hij maar onbekommerd blijft.

Onbekommerd in wat voor religie dan ook, onbekommerd in de criminaliteit, onbekommerd in de cultuur. Het maakt niet uit voor zijn

lichamelijke gezondheid. Doet de mens binnen een groep echter zo afwijkend dan kan de groep dit als "gek doen of ongepast bestempelen" en vervalt hun sympathie welke dan zelfs kan omslaan in vijandigheid. Dit kan leiden tot sociale problemen. De persoon in kwestie kan nu drie dingen doen: 1. zich aanpassen; 2. weggaan; 3 onbekommerd door gaan. Aanpassen kan leiden tot mentale onvrede dat ook wel bekommering genoemd. Hij leeft dan met twee tegengestelde intenties: dat wat hem mentaal goed dunkt en dat wat hem voor de lichamelijk veiligheid goed lijkt. Bij de keuze voor aanpassing heeft hij dan even zijn andere intentie vergeten, als of hij er zich op dat moment niet van bewust was. Zo loopt hij te klagen over dan weer het gedachte goed dan weer over zijn benarde sociale situatie. Om deze zorgvrager dan te genezen stelt de dokter of hulpverlener "diagnose". Het woord diagnose komt uit het grieks: di betekent twee; ag betekent bekommering; nose betekent kennen. Diagnose betekent dan ook zo iets als de twee klachten kennen. Zoals we konden zien bij de stellingen van Ron Hubbard is het mogelijk dat de bekommering onbewust intreedt. Voor de medicus is het dan ook zeer moeilijk in te zien wat de achterliggende oorzaak is van een ziekte of een sociaal probleem. Verstoringen in de

gezondheid door voedsel of vergif, een verkeerd medicijn of overvoeding komen voort uit een niet aangepaste predispositie, zeg maar voorbereiding. Problemen in het voortbestaan binnen een groep komen voort uit het niet effectief kunnen verweren of meedoen. Ook dit komt voort uit bewuste of onbewuste keuzes of gefixeerdheid. Door de gefixeerdheid los te laten lost het probleem zich op. Of wel in de richting van aanpassing aan de groep, of wel in de richting van het verlaten van de groep. Als de groep massaal kiest voor verderf of dood is het wellicht beter de groep te verlaten. Kiest de groep voor overleven dat kan het beter zijn zich aan te passen.

Voor het losmaken van de fixaties en het veranderen van de predisposities is het noodzakelijk bewust of onbewust terug te keren naar het moment van fixatie en een losmakende beslissing te nemen. Met de Bronning Geneeskunde kunnen we nu werken in meerdere richtingen: 1. het aanpassen van de inwendige groep, het voedsel en ook het afsluiten van de uitwendige groep: het tijdelijk opnemen van de patiënt en het in hier en nu brengen van de patiënt door kunst-, arbeids-, of creativiteitstherapie; 2. het terugleiden van de zorgvrager naar de fixaties en predisposities en hem in de gelegenheid stellen deze op te lossen. De boven genoemde wetenschappen en therapieën

hebben laten blijken hiervoor meer dan andere geschikt voor te zijn. Door hun wetenschappelijke grondstellingen te vergelijken is een dieper inzicht ontstaan in de samenhang van gezondheidsstoornissen. Deze samenhang is globaal samengevat in het Bronning-schema van de ziektenreeksen. Zo kan nu een diagnose worden gesteld die de psychische, somatische en sociale problemen en ziekten aan elkaar koppelt. Het sociale probleem kan dan worden opgelost naar keuze van uit de psychische benadering, de medische benadering of wel de sociale benadering. Het zelfde geldt voor de psychische en de somatische problemen. De deelbehandelingen moeten echter zorgvuldig op elkaar worden afgestemd.

Onopgeloste problemen in de geriatrie krijgen door het bovengestelde meer licht. Ouderdomsziekten worden beter verklaarbaar en kunnen doelmatiger worden behandeld. Het zelfde geldt voor de virusziekten. Voor het opbouwen van de empirische conclusie dat alle huidige ziekten en aandoeningen met de correct toegepaste Bronning Geneeskunde kunnen worden genezen ontbreekt mij thans nog het nodige statische materiaal. Uit het bij elkaar gebrachte onderzoeksmateriaal zou het echter wel als verdedigbaar axioma kunnen worden gesteld. Het is duidelijk dat met behulp van de Bronning Geneeskunde zeer, ja zeer veel ziekten

en aandoeningen kunnen worden behandeld op een meer doelmatige manier dan tot nog toe voor mogelijk werd gehouden.

Onder bekwame begeleiding en de juiste omstandigheden kunnen de volgende behandelingensresultaten worden verwacht bij chronische ziekten (aan ingewanden/bloed, hersen/weefsel, adem, spier en bot; bijvoorbeeld kanker, hart- en bloedvaten, astma, diabetes, M.S., allergie, etc.).

Vincents diagnose methode vormt een onderdeel van het Bronning Diagnose Model. Van de aiektereeksen van Hahnemann werden de volgorde van de ziektegroepen gecorrigeerd naar de meer juist gebleken gegevens van de Esseense Geneeskunde. Op die wijze vormen ze een belangrijk onderdeel van het Bronning Ziektereeksen Model.

Het in de praktijk brengen van de Bronning Geneeskunde vergt opgeleide deskundigen en enigszins aangepaste huisvesting en praktijkruimten. Bestaande gebouwen zijn hier voor over het algemeen goed geschikt te maken. De behoefte bestaat uit de aanwezigheid van spreekkamers, een tarwegraskwekerij, een tarwesapperserij, darmspoelkamers, rustige therapieruimten binnen en buiten de gebouwen en overnachtingsplaatsen voor de zorgvragers. Het opleiden tot Bronning Geneeskundige kan plaatsvinden in modulen. Eerst wordt een overzichtsmodul gedoceerd. Dan de inleidende modulen waarin de bovenvermelde wetenschappen en behandelmethoden worden doorgewerkt. Vervolgens worden de ziektenreeksen en diagnosemethode behandeld. De Bronning Geneeskunde leent zich door haar breedheid uitstekend tot deeltijdstudie waarin deels wordt gestudeerd en deels wordt aangevangen met het (assisteren in het) praktiseren. Dit maakt het studeren minder kostbaar en wordt door de directe praktijktoepassing ook direct van maatschappelijke waarde. De totale studie zal inclusief praktijkervaring zo'n vier tot zes jaar in beslag nemen. Kijken we naar graden dan kan een derde graad worden behaald in drie jaar en aansluiten op het basisonderwijs. Een tweede graad op HBO-niveau kan in vier jaar worden afgerond. Voor een eerste graad op universitair niveau is minimaal vijf jaar studie nodig waarbij de nadruk komt te liggen op de verbale processen en het diagnostiseren.

Om ook de zorgvrager inzicht te geven in de benodigde processen is het gewenst deze enige kennis te geven van het hoe en waarom van de Bronning behandeling. Voor zover dit de gezondheidstoestand van de zorgvrager toelaat is het zowel therapeutisch als leerzaam hem of haar te laten deelnemen aan bijvoorbeeld het vervaardigen van het twarwegrassap, het toepassen van de gesprekscessies en het algemeen onderhoud. Dit vergt een extra inspanning voor het management van een Bronning behandelingscentrum. Het effectief mogen mee doen in de maatschappij kan echter voor de zorgvrager het begin van zijn of haar genezing betekenen.